DİL

DİL « İnsan

Tad duygusu organı. Aynı zamanda, sesi söz halinde çeviren organlardan olduğu gibi, çiğneme ve yutma işinde de rolü vardır.

Ağız boşluğu içinde, ağzın döşenmesine dayanmış kas ve zardan yapılı, konik biçiminde bir organdır. “Dilkökü” adını alan tabanı, hiyoid kemiğe kadar uzanır ve oraya kas ve zarlar aracı ile tutunur. Bir üst yüzü, bir alt yüzü, iki kenar ve bir de ucu vardır. Yüzleri ve kenarları, mukoza ile örtülüdür. Alt yüzü örten mukoza çok incedir. Dilin alt tüzünde, “dil gemciği” adı verilen dilden ağız döşemesine uzanan bir oluşum vardır. Dilin üst yüzü, “dil sırtı” adını alır.

Dilin sırtının arkada yutağa bakan bir dikey parçası vardır, öndeki yatay parçası üzerinde ve ortada bir oluk bulunur.

Dil sırtına ve kenarlarına bakıldığında, dile bir çilek manzarası veren ve gözle de görülebilen birçok pürtükler görülür. Papilla adı verilen bu pürtüklerin başlıcaları şunlardır: Terminal oluğun önünde 9 ya da 11 tane olan, 2-3 milimetre çapında 1 - 1,5 milimetre yüksekliğinde yuvarlak “tad papillaları”, dil sırtında ve kenarlarında dağınık halde bulunan ve 150 - 200 tane kadar olan “mantarsı papillalar” ortada 1-3 milimetre uzunluğunda bulunan “ipliksi papillalar” ve “yapraksı papillalar”. Bütün bu papillalar, tad ile ilgili papillalardır. Yapılan denemelerde dil ucundaki papillaların tatlıyı, dilin arka tarafındakilerin acıyı, dilin ön taraf kenarlarındakilerin tuzluyu, orta kısmın kenarlarında bulunanların da ekşiyi aldıkları anlaşılmıştır.